Matka z żelaza

Peter Brown, „Dziki robot”, Entliczek 2018

Peter Brown Dziki Robot recenzja

Miks opowieści o dobrym potworze i baśni ze zwierzętami w roli głównej to historia o przełamywaniu uprzedzeń, pochwała współpracy oraz empatii i studium zderzenia rzeczywistości industrialnej z naturą, wyzyskująca motyw czującej maszyny to znakomita propozycja zarówno do samodzielnej, jak i rodzinnej lektury. Czytaj dalej Matka z żelaza

Po płótnach do kłębka

Jocelyne Saucier, “Ptaki padały deszczem”, Sonia Draga 2018

Jocelyn Saucier, Ptaki padały deszczem - recenzja

Zaczyna się od pewnego artystycznego śledztwa. Prowadzi je fotografka, która dotąd utrwalała na zdjęciach przyrodę, ale ostatnio postanowiła zająć się ludźmi i jako temat wybrała ocalałych z wielkich pożarów, które na początku XX wieku pustoszyły północną część kanadyjskiej prowincji Ontario. Czytaj dalej Po płótnach do kłębka

Zapytaj świat, co będzie potem

tekst: Isabel Minhós Martins, ilustracje: Madalena Matoso,, „Dokąd idziemy, kiedy znikamy?”, Kinderkulka 2018

recenzja Isabel Minhós Martins, Dokąd idziemy, kiedy znikamy?

Isabel Minhós Martins zna sekret pisania o „dorosłych“ sprawach dla kilkuletnich czytelników. Po tym jak w tomiku „Przejścia nie ma!” tłumaczyła na czym polega despotyzm, bunt i wolność, tym razem bierze na warsztat temat jeszcze trudniejszy, bo mierzy się z pytaniem, które przecież każdy, również mały człowiek, zaczyna sobie kiedyś zadawać – co się z nami dzieje po śmierci? Co ważne, samo słowo „śmierć” w tej książce nie pada. Czytaj dalej Zapytaj świat, co będzie potem

Sekretne życie znaków przestankowych

Anna Taraska, ilustracje: Daria Solak, „Kropka z Błędem”, Dwie Siostry 2018

recenzja Taraska, Solak, Kropka z Błędem, Dwie Siostry

 

To może być “Plastusiowy pamiętnik” XXI wieku. Czytaj dalej Sekretne życie znaków przestankowych

Jakby ktoś nad wszystkim czuwał

Paweł Kapusta, “Agonia”, Wielka Litera 2018

recenzja Paweł Kapusta, Agonia, Wielka Litera

Historie opowiedziane w „Agonii” pokazują beznadziejną sytuację w służbie zdrowia, w której kwestia ludzkiego życia i śmierci pozostaje często niestety w rękach opatrzności. Czytaj dalej Jakby ktoś nad wszystkim czuwał

Cycki i rumieńce

rysunki: Jillian Tamaki, scenariusz: Mariko Tamaki, „Pewnego lata”, Kultura Gniewu 2018

recenzja Tamaki, Pewnego lata, Kultura Gniewu

Zaczyna się sielanką. Lato. Wyjazd nad morze do tej samej co zawsze chatki. Spotkanie z wakacyjną przyjaciółką. Ale tak jak bezpieczna, gorąca plaża przechodzi w niespokojne i trudne do ogarnięcia morze, tak dzieciństwo głównej bohaterki zaczyna podmywać z trudem jeszcze rozumiana dorosłość. Czytaj dalej Cycki i rumieńce

kalejdoskop#15 (Myszy, wilczki, karp i niedźwiedź)

Józef Wilkoń, Svenja Herrmann, WilczkiKarina Schaapman, Mysi domek. Sam i Julia w porciePrzemysław Wechterowicz, ilustracje: Jakub Grochola, Złota rybkaDaniel Napp, Zwariowane przygody pana Brumma 3

W dzisiejszym kalejdoskopie królują zwierzęta – ruszają w las, spełniają życzenia, czytają, rozbijają deskę ręką (albo raczej tego próbują), budują łódkę i biorą udział w wyścigu. Cztery różne fabuły, cztery różne nastroje – łączy je jakość i to, że mogą pomóc w nauce czytania. Czytaj dalej kalejdoskop#15 (Myszy, wilczki, karp i niedźwiedź)

W raju srogiego boga

Małgorzata Rejmer, „Błoto słodsze niż miód”, Czarne 2018

Rejmer, Błoto słodsze niż miód

Enver Hoxha stworzył w komunistycznej Albanii coś na kształt europejskiej Korei Północnej. Skłócony ze wszystkimi potencjalnymi sojusznikami – ZSRR, Chinami i Jugosławią, za murem przygranicznych zasieków próbował zbudować własną wersję komunistycznego raju, doprowadzając oczywiście do stworzenia paranoicznej dyktatury panującej nad struchlałym społeczeństwem, które, nie bez powodu, zamilkło. Teraz, kiedy można już mówić o wszystkim, Małgorzata Rejmer, pozwala opowiedzieć o „raju srogiego boga” jego mieszkańcom. Czytaj dalej W raju srogiego boga

#chwilazksiążką (David Bosc, „Umrzeć, a potem wskoczyć na konia” Noir Sur Blanc 2018)

recenzja David Bosc, Umrzeć, a potem wskoczyć na konia

Kilka tygodni po zakończeniu II WŚ. Londyn. Sonia Araquistáin, młoda hiszpańska surrealistka wyskakuje nago z okna popełniając samobójstwo.

Szczupłe informacje o incydencie, w tym chyba najważniejsza, czyli ostatnie słowa zmarłej, która miała twierdzić, „że jest brakującym ogniwem pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem i utworzy nowy gatunek nieśmiertelnych” posłużyły współczesnemu autorowi do stworzenia pamiętnika zmarłej, w której obserwujemy jej życie w wojennym i tużpowojennym Londynie, rozmyślania na temat sytuacji człowieka, który przez język, kulturę i cywilizację „odłączył się od reszty Stworzenia”, a wreszcie rozpaczliwą, samotną próbę odwrócenia tego stanu.

Porywająca literacko, pełna zdań o sile aforyzmu, ale niełatwa w lekturze książka dla wszystkich wyrobionych czytelników, którzy lubią autorów powątpiewających w to, że szaleństwo nie może nam nic powiedzieć o kondycji tej z części społeczeństwa, która uważa się za zdrową.

recenzja David Bosc, Umrzeć, a potem wskoczyć na konia

O AUTORZE:

David Bosc – francuski pisarz, autor m. in. nominowanego do Nagrody Goncourtów „Przejrzystego źródła” (2015).

Ci, którzy zostali

Anna Fryczkowska, „Równonoc”, Od Deski do Deski 2018

recenzja Anna Fryczkowska, Równonoc

Niewyjaśniona tajemnica zaginięcia czterech nastolatków z zachodniego Pomorza sprzed 20 lat posłużyła Annie Fryczkowskiej do zbudowania przekonującego i przejmującego opisu traumy tych, którzy zostali. A w finale ciarki chodzą po plecach. Czytaj dalej Ci, którzy zostali