Prztyczek

Jean Echenoz, “Wysłanniczka specjalna”, Noir sur Blanc 2017

Pastisz powieści szpiegowskiej Jean`a Echenoza to ambitna rozrywka dla każdego. Humor i sposób budowania fabuły przypomina niektóre filmy braci Cohen, ale też francuskie komedie kryminalne i sytuacyjne. Nie bez powodu zresztą filmy przychodzą tu na myśl. Autor bowiem ciekawie wykorzystał rolę pojawiającego się w starych obrazach narratora, który objaśnia część akcji. Czytaj dalej Prztyczek

Wysokie stawki

Sabri Louatah, “Dzikusy, t. 2. Upiór nawiedził Europę”, WAB 2017

Już przy okazji pierwszego tomu „Dzikusów” pisałem, że tetralogia Sabriego Louataha jest przedsięwzięciem ryzykownym – http://www.ksiazkawprezencie.pl/krew-kosc-papier/. Druga odsłona potwierdza, że francuski debiutant to literacki pokerzysta, który gra o najwyższe stawki. Kontynuacja ujawnia też mocniej niż tom pierwszy, że Louatah nie zawsze ma na podorędziu najmocniejsze karty. Ale ja lubię pisarzy, którzy grają z rozmachem, nie słuchając podszeptów bardziej doświadczonych kolegów, którzy wiedzą, że czegoś „nie da się napisać”. Jeśli ktoś dysponuje takim piórem jak Louatah, wynika z tego zazwyczaj coś ciekawego. A poza tym do rozegrania pozostały jeszcze dwie partie. Czytaj dalej Wysokie stawki

Kres to nie koniec

Andrzej Mencwel, “Toast na progu”, Wydawnictwo Literackie” 2017

Czy ktoś wie i czy kogoś to w ogóle interesuje, jak kopie się studnię? Wielu, tak jak niegdyś autor, pomyślałoby, że trzeba zrobić w ziemi głęboki dół, a później umieścić w nim cembrowinę, czyli betonowe kręgi wzmacniające. Tymczasem sprawa wygląda inaczej. Najpierw trzeba położyć jeden betonowy krąg tam, gdzie chcemy mieć studnię i wykopać ziemię ze środka, aż krąg się zapadnie. Później układa się na nim następny i powtarza to samo, aż do momentu wybicia źródełka. Podobnie działa autor, stopniowo wchodząc coraz głębiej w problem poruszany w książce – pisze przy tym jednocześnie jako reporter, publicysta i etnograf. Czytaj dalej Kres to nie koniec

Polskie “Przeminęło z wiatrem”

“Noce i dnie. Opowieść o filmie Jerzego Antczaka”, redakcja: Grażyna M. Grabowska, Wydawnictwo BOSZ i Filmoteka Narodowa 2017

“Największa moja trudność polegała na tym, że grałem marzenie.” – mówi o swojej roli Karol Strasburger. “Widzę na ekranie moją żonę. Skąd Pani ją zna?” – to fragment listu do Jadwigi Barańskiej, filmowej Barbary.” “Myślę, że Agnieszka jest cały czas gdzieś we mnie.” – wspomina po latach Stanisława Celińska .- “Spośród wszystkich moich filmowych postaci stała mi się najbliższa.” Czytaj dalej Polskie “Przeminęło z wiatrem”

Sekretne życie miasta

Derf Backderf, “Śmieci”, Prószyński i S-ka 2017

Stare dziennikarskie porzekadło mówi, że tematy leżą na ulicy. Derf Backderf schylił się i podniósł najmniej z nich apetyczny, zgarniając przy okazji nagrodę Eisnera (za liternictwo) i wdzierając się szturmem na szczyt listy najciekawszych i najlepszych komiksów wydanych w tym roku (a może dekadzie?) w Polsce. Czytaj dalej Sekretne życie miasta

Czekając na Godota w Czeczenii

Guy Delisle, “Zakładnik”, Kultura Gniewu 2017

Nowa powieść graficzna Guya Delisla, znanego komiksowego reportażysty przynosi sporo zmian. Autor, inaczej niż w swoich poprzednich utworach non-fiction, nie jest narratorem i bohaterem tomu, rezygnuje niemal zupełnie z satyrycznego tonu, który odgrywał dotychczas u niego ważną rolę i przemodelowuje mocno rysunkowy warsztat. Czytaj dalej Czekając na Godota w Czeczenii

Piracie, zjedz obiad!

Agnieszka Surma, “Pikapidula, t. 1 “Wszyscy na pokład”, Egmont 2017

Konkurs im. Janusza Christy na komiks dla dzieci przyniósł już kilka odkryć, których wartość potwierdza fakt, że sporo albumów w nim nagrodzonych doczekało się kontynuacji. Do moich faworytów z poprzednich edycji (serie “Niezła Draka, Drapak!” Bartosza Sztybora i Tomasza Kaczkowskiego oraz Malutki Lisek i Wielki Dzik” Bereniki Kołomyckiej – tu więcej o obu seriach) dołącza w tym roku “Pikapidula”. Czytaj dalej Piracie, zjedz obiad!

Świat kontra Jeremi

Robert Rient, “Duchy Jeremiego”, Wielka Litera 2017

Jeremi nie ma lekko. Dwunastoletni narrator najnowszej powieści Roberta Rienta musi zmierzyć się z chorobami bliskich – rakiem matki i alzheimerem dziadka, odkrytą właśnie żydowską tożsamością oraz mrocznymi rodzinnymi tajemnicami, a w końcu śmiercią. Studium wygnania z raju dzieciństwa przez siły równie nieubłagane jak greckie fatum to potwierdzenie talentu autora, ale także świadectwo wahania. Czytaj dalej Świat kontra Jeremi

To, co zabija i to, co wzmacnia

Elizabeth Strout, “To, co możliwe”, Wielka Litera 2017

Powieść laureatki Pulitzera to opis kolejnej odsłony walki dobra ze złem, które występują tu często pod postacią charakteru i szyderstwa. To też książka o ogromnej sile więzi międzyludzkich, która wydaje się mocniejsza niż religia. Czytaj dalej To, co zabija i to, co wzmacnia

Gra bez zwycięzców

Leïla Slimani, “Kołysanka”, Sonia Draga 2017

Autorce udało się skromnymi środkami wyrazu opowiedzieć niezwykle przejmującą historię patologicznej psychodramy, która rozgrywa się pomiędzy rodziną z dziećmi i ich opiekunką, pomimo pozorów, że obie strony zyskują na tym układzie. Czytaj dalej Gra bez zwycięzców