Delhi jest daleko stąd

William Dalrymple, “Kalijuga”, Noir sur Blanc 2017

“Żyjemy w Kalijudze. Wieku demona Kali. Czasach rozpadu. Wszędzie wokół dzieją się straszne rzeczy” – mówi o sytuacji w Indiach w drugiej połowie XX wieku jeden z mieszkańców kraju nad Gangesem. Czytaj dalej Delhi jest daleko stąd

It’s not a house…it’s a home

Jenny Eclair, “Przeprowadzka”, WAB 2017

To nie jest gmach, tylko dom
Bob Dylan, Frankie Lee and Judas Priest (tłum. Filip Łobodziński)

 

“Przeprowadzka” to niepozbawiona angielskiego humoru historia o odkupieniu z nostalgicznym obrazem Londynu lat 80. i 90. w tle. Czytaj dalej It’s not a house…it’s a home

Zło konieczne?

Olga Gitkiewicz, “Nie hańbi”, Dowody na Istnienie 2017

W wielowątkowym reportażu społecznym Olga Gitkiewicz pisze o patologiach  związanych z rynkiem pracy. Choć wiele opowiedzianych w książce doświadczeń brzmi znajomo, to jednak przynajmniej nad kilkoma warto się zastanowić. Czytaj dalej Zło konieczne?

Ścigana

Sharon Bolton, “Już jesteś martwa”, Amber 2017

Mroczny thriller Sharon Bolton zaczyna się niewinnie – od przelotu balonem nad brytyjskim odludziem, czyli położonym na północy Parkiem Narodowym Northumberland. W jednym z wywiadów Bolton przyznała, ze północ zawsze postrzegana była jako dość ponure miejsce a balon to jeden z prześladujących ją “demonów”. Czytaj dalej Ścigana

Kres to nie koniec

Andrzej Mencwel, “Toast na progu”, Wydawnictwo Literackie” 2017

Czy ktoś wie i czy kogoś to w ogóle interesuje, jak kopie się studnię? Wielu, tak jak niegdyś autor, pomyślałoby, że trzeba zrobić w ziemi głęboki dół, a później umieścić w nim cembrowinę, czyli betonowe kręgi wzmacniające. Tymczasem sprawa wygląda inaczej. Najpierw trzeba położyć jeden betonowy krąg tam, gdzie chcemy mieć studnię i wykopać ziemię ze środka, aż krąg się zapadnie. Później układa się na nim następny i powtarza to samo, aż do momentu wybicia źródełka. Podobnie działa autor, stopniowo wchodząc coraz głębiej w problem poruszany w książce – pisze przy tym jednocześnie jako reporter, publicysta i etnograf. Czytaj dalej Kres to nie koniec

Polskie “Przeminęło z wiatrem”

“Noce i dnie. Opowieść o filmie Jerzego Antczaka”, redakcja: Grażyna M. Grabowska, Wydawnictwo BOSZ i Filmoteka Narodowa 2017

“Największa moja trudność polegała na tym, że grałem marzenie.” – mówi o swojej roli Karol Strasburger. “Widzę na ekranie moją żonę. Skąd Pani ją zna?” – to fragment listu do Jadwigi Barańskiej, filmowej Barbary.” “Myślę, że Agnieszka jest cały czas gdzieś we mnie.” – wspomina po latach Stanisława Celińska .- “Spośród wszystkich moich filmowych postaci stała mi się najbliższa.” Czytaj dalej Polskie “Przeminęło z wiatrem”

To, co zabija i to, co wzmacnia

Elizabeth Strout, “To, co możliwe”, Wielka Litera 2017

Powieść laureatki Pulitzera to opis kolejnej odsłony walki dobra ze złem, które występują tu często pod postacią charakteru i szyderstwa. To też książka o ogromnej sile więzi międzyludzkich, która wydaje się mocniejsza niż religia. Czytaj dalej To, co zabija i to, co wzmacnia

Gra bez zwycięzców

Leïla Slimani, “Kołysanka”, Sonia Draga 2017

Autorce udało się skromnymi środkami wyrazu opowiedzieć niezwykle przejmującą historię patologicznej psychodramy, która rozgrywa się pomiędzy rodziną z dziećmi i ich opiekunką, pomimo pozorów, że obie strony zyskują na tym układzie. Czytaj dalej Gra bez zwycięzców

Kobieta i węże

Sharon Bolton, “Blizna”, Amber 2017

Mieszkańcy małej miejscowości na południu Anglii znajdują w domach jadowite węże. Kiedy pojawiają się pierwsze ofiary śmiertelne, służby stają w pogotowiu, a lokalna pani weterynarz zaczyna się zastanawiać czy to przyrodniczy fenomen czy celowe działanie. Sharon Bolton przekonująco łączy kryminał i thriller z groźnymi gatunkami zwierząt w roli głównej. Czytaj dalej Kobieta i węże

Z głową w kretowisku

Sacha Batthyany, “A co ja mam z tym wspólnego?”, Czytelnik 2017

Sacha Batthyany porusza temat dziedzictwa II wojny światowej, w wielu rodzinach przybierającego postać traumy, z jaką borykają się kolejne pokolenia. Nie negując zbrodni wojennych, próbuje myśleć bez balastu stereotypów – rzecz charakterystyczna dla drugiego już pokolenia urodzonego po wojnie, które zmaga się z przeszłością z większym niż poprzednicy dystansem. Czytaj dalej Z głową w kretowisku