Matka z żelaza

Peter Brown, „Dziki robot”, Entliczek 2018

Peter Brown Dziki Robot recenzja

Miks opowieści o dobrym potworze i baśni ze zwierzętami w roli głównej to historia o przełamywaniu uprzedzeń, pochwała współpracy oraz empatii i studium zderzenia rzeczywistości industrialnej z naturą, wyzyskująca motyw czującej maszyny to znakomita propozycja zarówno do samodzielnej, jak i rodzinnej lektury. Czytaj dalej Matka z żelaza

Po płótnach do kłębka

Jocelyne Saucier, “Ptaki padały deszczem”, Sonia Draga 2018

Jocelyn Saucier, Ptaki padały deszczem - recenzja

Zaczyna się od pewnego artystycznego śledztwa. Prowadzi je fotografka, która dotąd utrwalała na zdjęciach przyrodę, ale ostatnio postanowiła zająć się ludźmi i jako temat wybrała ocalałych z wielkich pożarów, które na początku XX wieku pustoszyły północną część kanadyjskiej prowincji Ontario. Czytaj dalej Po płótnach do kłębka

Zapytaj świat, co będzie potem

tekst: Isabel Minhós Martins, ilustracje: Madalena Matoso,, „Dokąd idziemy, kiedy znikamy?”, Kinderkulka 2018

recenzja Isabel Minhós Martins, Dokąd idziemy, kiedy znikamy?

Isabel Minhós Martins zna sekret pisania o „dorosłych“ sprawach dla kilkuletnich czytelników. Po tym jak w tomiku „Przejścia nie ma!” tłumaczyła na czym polega despotyzm, bunt i wolność, tym razem bierze na warsztat temat jeszcze trudniejszy, bo mierzy się z pytaniem, które przecież każdy, również mały człowiek, zaczyna sobie kiedyś zadawać – co się z nami dzieje po śmierci? Co ważne, samo słowo „śmierć” w tej książce nie pada. Czytaj dalej Zapytaj świat, co będzie potem

Sekretne życie znaków przestankowych

Anna Taraska, ilustracje: Daria Solak, „Kropka z Błędem”, Dwie Siostry 2018

recenzja Taraska, Solak, Kropka z Błędem, Dwie Siostry

 

To może być “Plastusiowy pamiętnik” XXI wieku. Czytaj dalej Sekretne życie znaków przestankowych

Cycki i rumieńce

rysunki: Jillian Tamaki, scenariusz: Mariko Tamaki, „Pewnego lata”, Kultura Gniewu 2018

recenzja Tamaki, Pewnego lata, Kultura Gniewu

Zaczyna się sielanką. Lato. Wyjazd nad morze do tej samej co zawsze chatki. Spotkanie z wakacyjną przyjaciółką. Ale tak jak bezpieczna, gorąca plaża przechodzi w niespokojne i trudne do ogarnięcia morze, tak dzieciństwo głównej bohaterki zaczyna podmywać z trudem jeszcze rozumiana dorosłość. Czytaj dalej Cycki i rumieńce

kalejdoskop#15 (Myszy, wilczki, karp i niedźwiedź)

Józef Wilkoń, Svenja Herrmann, WilczkiKarina Schaapman, Mysi domek. Sam i Julia w porciePrzemysław Wechterowicz, ilustracje: Jakub Grochola, Złota rybkaDaniel Napp, Zwariowane przygody pana Brumma 3

W dzisiejszym kalejdoskopie królują zwierzęta – ruszają w las, spełniają życzenia, czytają, rozbijają deskę ręką (albo raczej tego próbują), budują łódkę i biorą udział w wyścigu. Cztery różne fabuły, cztery różne nastroje – łączy je jakość i to, że mogą pomóc w nauce czytania. Czytaj dalej kalejdoskop#15 (Myszy, wilczki, karp i niedźwiedź)

#chwilazksiążką (David Bosc, „Umrzeć, a potem wskoczyć na konia” Noir Sur Blanc 2018)

recenzja David Bosc, Umrzeć, a potem wskoczyć na konia

Kilka tygodni po zakończeniu II WŚ. Londyn. Sonia Araquistáin, młoda hiszpańska surrealistka wyskakuje nago z okna popełniając samobójstwo.

Szczupłe informacje o incydencie, w tym chyba najważniejsza, czyli ostatnie słowa zmarłej, która miała twierdzić, „że jest brakującym ogniwem pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem i utworzy nowy gatunek nieśmiertelnych” posłużyły współczesnemu autorowi do stworzenia pamiętnika zmarłej, w której obserwujemy jej życie w wojennym i tużpowojennym Londynie, rozmyślania na temat sytuacji człowieka, który przez język, kulturę i cywilizację „odłączył się od reszty Stworzenia”, a wreszcie rozpaczliwą, samotną próbę odwrócenia tego stanu.

Porywająca literacko, pełna zdań o sile aforyzmu, ale niełatwa w lekturze książka dla wszystkich wyrobionych czytelników, którzy lubią autorów powątpiewających w to, że szaleństwo nie może nam nic powiedzieć o kondycji tej z części społeczeństwa, która uważa się za zdrową.

recenzja David Bosc, Umrzeć, a potem wskoczyć na konia

O AUTORZE:

David Bosc – francuski pisarz, autor m. in. nominowanego do Nagrody Goncourtów „Przejrzystego źródła” (2015).

Tu mnie wrzucono pewnego dnia

Benedykt Szneider, „Syn, tom 1. Woda i ogień”, Kultura Gniewu 2018

Z nowym komiksem Benedykta Szneidera jest trochę jak z „Legendą” Armii. Pod punkową agresją i pozorną prostotą kryje się zaproszenie do filozoficznej i nasyconej wątkami gnostycznymi dysputy o naturze świata. I formalne wyrafinowanie. Czytaj dalej Tu mnie wrzucono pewnego dnia

Superpryszczaci

scenariusz: Robert Kirkman, rysunki: Cory Walker, Ryan Ottley , „Invincible, tom 1.“, Egmont 2018

Mark Greyson toczy pozornie zwyczajne życie licealisty – szykuje się na studia, podkochuje w koleżankach, dorabia w barze z hamburgerami, a każdego wieczoru zasiada do kolacji z parą rodziców. Różnica między nim, a rówieśnikami leży w tym, że jego ojciec to obdarzony zbliżonymi do Supermana mocami superbohater (Omni-Man), który przybył na ziemię, jako przedstawiciel altruistycznej rasy kosmitów broniącej mniej rozwiniętych cywilizacji. Czytaj dalej Superpryszczaci

Dziwny

Maurizio de Giovanni, „Łzy pajaca. Zima komisarza Riccardiego“, Noir Sur Blanc 2018

Dziwny jesteś Ricciardi. Najdziwniejszy ze wszystkich (…) – tak zwraca się do głównego bohatera nowej kryminalnej serii z półwyspu Apenińskiego, jego przyjaciel i słowa te można w dużej mierze odnieść do całej tej powieści. Pod pozorem klasycznego kryminału retro skrywa się tu bowiem gra z konwencją, a nad wszystkim unosi klimat operowej sztuczności obecny zarówno w głównym motywie fabuły, jak i psychologii postaci, opętanych wielkimi namiętnościami. Czytaj dalej Dziwny