Sekretne życie miasta

Derf Backderf, „Śmieci”, Prószyński i S-ka 2017

Stare dziennikarskie porzekadło mówi, że tematy leżą na ulicy. Derf Backderf schylił się i podniósł najmniej z nich apetyczny, zgarniając przy okazji nagrodę Eisnera (za liternictwo) i wdzierając się szturmem na szczyt listy najciekawszych i najlepszych komiksów wydanych w tym roku (a może dekadzie?) w Polsce. Czytaj dalej Sekretne życie miasta

Czekając na Godota w Czeczenii

Guy Delisle, „Zakładnik”, Kultura Gniewu 2017

Nowa powieść graficzna Guya Delisla, znanego komiksowego reportażysty przynosi sporo zmian. Autor, inaczej niż w swoich poprzednich utworach non-fiction, nie jest narratorem i bohaterem tomu, rezygnuje niemal zupełnie z satyrycznego tonu, który odgrywał dotychczas u niego ważną rolę i przemodelowuje mocno rysunkowy warsztat. Czytaj dalej Czekając na Godota w Czeczenii

Piracie, zjedz obiad!

Agnieszka Surma, „Pikapidula, t. 1 „Wszyscy na pokład”, Egmont 2017

Konkurs im. Janusza Christy na komiks dla dzieci przyniósł już kilka odkryć, których wartość potwierdza fakt, że sporo albumów w nim nagrodzonych doczekało się kontynuacji. Do moich faworytów z poprzednich edycji (serie „Niezła Draka, Drapak!” Bartosza Sztybora i Tomasza Kaczkowskiego oraz Malutki Lisek i Wielki Dzik” Bereniki Kołomyckiej – tu więcej o obu seriach) dołącza w tym roku „Pikapidula”. Czytaj dalej Piracie, zjedz obiad!

kalejdoskop #9 (komiksy z pazurami)

Komiks, tak jak każda dziedzina sztuki, potrzebuje artystów, którzy przekraczają tabu dla wzbogacenia środków wyrazu, poszerzenia pola tematycznego, zmiany granic dozwolonej ekspresji. Prezentujemy dwa utwory, które czynią to na różne sposoby. „Najgorszy komiks roku” odchodzi od wypracowanego rysunku na rzecz szkicownika i swobodnie poczyna sobie z narracją. „Bellmer”, warsztatowo bliższy mainstreamowi eksploruje, tak jak jego bohater, tematy tabu.

Czytaj dalej kalejdoskop #9 (komiksy z pazurami)

Zwykły w życiu zwrot

rysunki i scenariusz: Henryk (Bartosz Glaza), scenariusz: Anna Ostrowska-Warzecha, „Tylko spokojnie”, Kultura Gniewu 2017

duszę w nieprzyjazny mrok
strącił mu zwykły w życiu zwrot
Bob Dylan (jeden z ulubionych twórców bohatera), tłum. Filip Łobodziński

 

Historia choroby Marka Warzechy, polonisty z Gdańska i, co ma spore znaczenie dla opowieści, zapalonego miłośnika rocka i jazzu, opowiedziana przez jego żonę i przetworzona w komiks przez Henryka to udany przykład obrazkowej literatury faktu świadczący, że dla komiksu w Polsce powoli nadchodzą czasy normalności i uznania za pełnoprawne medium, bo kolejne osoby, które niewiele na co dzień mają z nim wspólnego, postanawiają je wykorzystać, by opowiadać o swoim życiu, tak jak chociażby niedawno Wanda Hagedorn w „Totalnie nie nostalgii” czy teraz bohaterowie „Tylko spokojnie”. Czytaj dalej Zwykły w życiu zwrot

kalejdoskop#7 (kreski i kolory)

Trzy picture booki i komiks. W kolejnej odsłonie #kalejdoskopu pierwsze skrzypce grają rysownicy, ale w każdej książeczce znalazło się też trochę tekstu, który świetnie współgra z warstwą graficzną. Mamy coś dla kowbojów, miłośników fantastycznych przygód, samotnych i tych, którym brak wiary w siebie. Czytaj dalej kalejdoskop#7 (kreski i kolory)

Ostatni słuchacze Zaratustry

Nicolas Wild, „Tako milczy Zaratustra”, Timof Comics 2016

Zaratustrę, przynajmniej z imienia, zna prawie każdy. Ale kim dokładnie był ten perski prorok, co zawdzięcza mu zachodnia i bliskowschodnia kultura z jej religiami i filozofią na czele, a także jak wygląda życie współczesnych zaratustrian pokazuje w swym reporterskim kryminale jeden z ciekawszych reprezentantów komiksowej literatury faktu, Nicolas Wild. Czytaj dalej Ostatni słuchacze Zaratustry

Ekosurrealizm

Jesse Jacobs, „Miesiąc miodowy na safari”, Kultura Gniewu 2017

Ekologiczna i feministyczna przypowieść o raju odzyskanym zamknięta w olśniewającej pomysłowością surrealistycznej i pełnej czarnego humoru formie. Czytaj dalej Ekosurrealizm

Narysować nieuchwytne

Zanzim, „Wyspa kobiet”, Timof 2016

Zanzim to ryzykant, bo wykorzystał maksymalnie ograne motywy – dojrzewanie do miłości, wątki romansowe, wojna płci, losy rozbitka na bezludnej wyspie. Ale dzięki umiejętnościom grafika, empatii psychologa i poczuciu humoru wytrawnego satyryka zdołał przekuć je w błyskotliwy romans, w którym nie ma banału i satyrę, która nie tylko podkpiwa sobie dobrodusznie z ludzkich słabości i bawi, ale również wzrusza i pozwala zachować sympatię dla bohaterów. A przy tym, to już domena poetów, w przestrzeni między rysunkami i słowami pojawia się emocjonalna prawda o, nie bójmy się tego słowa, miłości. Czytaj dalej Narysować nieuchwytne

Na rozstajach

rysunki: Mezzo, scenariusz: J. M. Dupont, „Love in Vain. Robert Johnson 1911-1938”

Zostawił po sobie dwa zdjęcia, niepewną datę urodzin, niejasne okoliczności śmierci, legendę o duszy sprzedanej diabłu na rozstajach za gitarowy geniusz i dwadzieścia dziewięć piosenek zarejestrowanych w podłej jakości. I został bogiem bluesa. Czytaj dalej Na rozstajach