#chwilazksiążką #horrorurbanistyczny #dladzieci #Wiek8+

Bezimienne miasto z betonu, szkła i metalu – bez dorosłych, zwierząt, ani roślin. I samotna dziewczynka, której jedynymi towarzyszami są uczłowieczeni miś i lalka. Dość beztroska egzystencja tocząca się w rytm dostarczanych w tajemniczy sposób gotowych posiłków zostaje zakłócona, gdy w mieście pojawia się tajemnicza rówieśniczka głównej bohaterki. Czytaj dalej #chwilazksiążką #horrorurbanistyczny #dladzieci #Wiek8+

Dylematy nieśmiertelnych

Neal Shusterman, „Żniwa śmierci. tom 1. Kosiarze”, Filia 2017

Mistrz gatunku Young Adult nie tylko łamie jedno z największych tabu ludzkości (i przy okazji literatury młodzieżowej) i umieszcza śmierć w centrum fabuły swojego nowego cyklu, ale czyni to w sposób, który zafrapuje i zmusi do refleksji zarówno nastolatków, jak i dorosłych. Czytaj dalej Dylematy nieśmiertelnych

Amerykańska literatura obozowa

Colson Whitehead, “Kolej podziemna”, Albatros 2017

„Kolej podziemna” Colsona Whitheada spodobałaby się Tadeuszowi Borowskiemu. Podobnie jak autor „Pożegnania z Marią” amerykański pisarz w ekstremalnym doświadczeniu szuka przede wszystkim prawdy o człowieku. Nie szczędząc obrazów okrucieństwa, daleki jest od martyrologicznego zadęcia i wie, że literatura nie musi być wierna literze, ale duchowi wydarzeń; i że do tego potrzebna jej artystyczna wolność. Czytaj dalej Amerykańska literatura obozowa

Powrót na Arenę 13

Joseph Delaney, “Arena 13. Rytuał”, Jaguar 2016

Druga odsłona nowej trylogii sprawdzonego autora młodzieżowego fantasy zawiera to wszystko, co sprawiało, że pierwszy tom mógł się podobać czytelnikom, czyli doskonałe sceny walk, świetne wątki antyutopijne i związane z dojrzewaniem, ale „Rytuał” przynosi sporo nowych informacji na temat świata trylogii, a odpowiedzi dotyczące tajemnic pierwszego tomu służą przeniesieniu akcji w zupełnie nowe rejony i udowadniają, że „Arena 13” była tylko czubkiem góry lodowej, której pełny obraz uzyskamy dopiero w tomie finałowym. Czytaj dalej Powrót na Arenę 13

Rój 1984

Laline Paull, „Rój”, Prószyński i S-ka 2016

fot. Bartosz Kosiorek (CC BY-SA 3.0)
fot. Bartosz Kosiorek (CC BY-SA 3.0)

Żelazna hierarchia i fanatyczna dyscyplina pszczelego roju to oczywiście dobra baza do stworzenia uniwersalnej opowieści o walce jednostki z totalitarnym systemem. Cieszy, że Laline Paull, budując przekonującą metaforę nie zapomniała o popularnonaukowych szczegółach – czy wiedzieli Państwo np., że pszczoły potrafią przekazywać sobie nawigacyjne informacje dotyczące położenia atrakcyjnych źródeł pożywienia? I że czynią to za pomocą tańca? Czytaj dalej Rój 1984