#8marca #DzieńKobiet #chwilazksiążką

Jacky Fleming, „Kłopot z kobietami”, Znak 2017

Przy okazji Święta Kobiet przypominamy świetny pamflet na seksizm uhonorowany zeszłoroczną Prix Artemisia przyznawaną najlepszym komiksom feministycznym. Brytyjska rysowniczka (ma m. in. rubrykę w „Guardianie”) i twórczyni komiksów, która w brawurowy sposób rozprawia się z przesądami na temat pozornej niższości kobiet.

Autorka w serii rysunkowych żartów obśmiewa przekonania, czasem bardzo sławnych i cenionych ze względu na swój intelekt postaci, takich jak Darwin, Schopenhauer czy Rousseau, na temat kobiecych możliwości pozornie przedstawiając je jako słuszne, a w istocie obnażając ich bezsens za pomocą ironii, rozumowania doprowadzonego ad absurdum czy jawnej, inteligentnej kpiny. Świetny, napisany z polotem i przekorą tekst doskonale uzupełnia się z mistrzowskimi, kreślonymi swobodną kreską ilustracjami tworząc bardzo zabawną i dającą do myślenia całość.

Środkowy palec

Edgar Hilsenrath, “Fuck America”, Wydawnictwo Literackie 2018

Ciekawe, co Adorno, obruszający się na poetów, czerniących papier po doświadczeniach Auschwitz, powiedziałby o twórczości Hilsenratha, który w dyskurs na temat Zagłady wprowadził elementy satyry, groteski i erotyki. Dodajmy od razu, zanim przejdziemy do szczegółów, że czyni to, sam będąc przecież ocalonym, z wyczuciem absolutnym – nigdy nie ma tu żartu z cierpienia i zbrodni. Jest za to pisarska i ludzka walka, by pokazywać człowieka w całej jego nędzy i chwale; i bez skłamania – konwenansu czy przesadnie uduchowionych koncepcji. Czytaj dalej Środkowy palec

Kadry patriotyczne

Jacek Świdziński, “Powstanie. Film narodowy”, Kultura Gniewu 2017

Kino jest być może najważniejszą ze sztuk, ale tym razem komiks okazał się szybszy. Czytaj dalej Kadry patriotyczne

Anioły też lubią żelki

David Almond, ilustracje: Alex T. Smith, „Opowieść o Angelinie Brownie”, Zielona Sowa 2017

Aniołek – nieduży, początkowo niemy, ze słabością do słodyczy i skłonnością do puszczania wiatrów pojawi się pewnego dnia w brytyjskim mieście i zmieni życie każdego, kogo napotka. Czytaj dalej Anioły też lubią żelki

It’s not a house…it’s a home

Jenny Eclair, “Przeprowadzka”, WAB 2017

To nie jest gmach, tylko dom
Bob Dylan, Frankie Lee and Judas Priest (tłum. Filip Łobodziński)

 

“Przeprowadzka” to niepozbawiona angielskiego humoru historia o odkupieniu z nostalgicznym obrazem Londynu lat 80. i 90. w tle. Czytaj dalej It’s not a house…it’s a home

Piracie, zjedz obiad!

Agnieszka Surma, “Pikapidula, t. 1 “Wszyscy na pokład”, Egmont 2017

Konkurs im. Janusza Christy na komiks dla dzieci przyniósł już kilka odkryć, których wartość potwierdza fakt, że sporo albumów w nim nagrodzonych doczekało się kontynuacji. Do moich faworytów z poprzednich edycji (serie “Niezła Draka, Drapak!” Bartosza Sztybora i Tomasza Kaczkowskiego oraz Malutki Lisek i Wielki Dzik” Bereniki Kołomyckiej – tu więcej o obu seriach) dołącza w tym roku “Pikapidula”. Czytaj dalej Piracie, zjedz obiad!

Jak kąsać z wdziękiem

Jacek Fedorowicz, “W zasadzie tak”, Wielka Litera 2017

Redaktor Fedorowicz to wzór opanowania i dobrych manier – zna tę prawdę każdy, kto choć raz widział go lub słyszał (a niewielu znajdzie się takich, którzy nie widzieli i nie słyszeli). Wrodzona kindersztuba i idąca za nią skłonność do oficjalności w międzyludzkich kontaktach sprawiały, że w swej twórczości satyrycznej nierzadko sięgał po wcielenia osób „na stanowisku” – wystarczy wspomnieć niezapomnianego Kolegę Kierownika i prowadzącego „Dziennik Telewizyjny”. Nimb przypisanej stanowisku (i perfekcyjnie utrzymywanej) powagi wykorzystywał, by z bezwzględnym wyczuciem ironii, obnażać przywary bliźnich i paradoksy epok. Nie inaczej rzecz ma się z wznowioną po 40 latach książeczką „W zasadzie tak”, zbiorem felietonów emitowanych w ramach audycji „60 minut na godzinę”, w której redaktor Fredorowicz wcielał się w rolę doradcy zaprawionego w bojach z codziennością. Czytaj dalej Jak kąsać z wdziękiem

Bezpowrotnie utracona niewinność

Jonathan Coe, “Numer 11”, Noir sur Blanc 2017

Wiara w to, że rządzą nami ludzie honoru to, według jednej z bohaterek najnowszej powieści Jonathana Coe, coś podobnego do wiary w Świętego Mikołaja, który przynosi prezenty. “Niewinność jest przereklamowana” – dodaje dobitnie. Czytaj dalej Bezpowrotnie utracona niewinność

Literatura wysokich temperatur politycznych

Joanna Fabicka, “Rudolf Gąbczak i stan wyjątkowy” , W.A.B. 2017

Ton całości nadaje już pierwsza scena. „Ten dzień był wyjątkowo piękny” – w ten sposób zaczyna relację z pogrzebu ojca główny bohater, który, ponarzekawszy chwilę na bezduszność matki, pragnącej być gwiazdą na pogrzebie męża, wpadnie do świeżo wykopanego grobu, co da mu całkiem sporą popularność w mediach społecznościowych. Potem sacrum i profanum, wysokie i niskie, płacz i śmiech będą się nieustannie przewijać w perypetiach postaci, świetnie znanych czytelnikom serii i nowych, z których najważniejsze są trzy, wyznaczające osie fabularne powieści. Czytaj dalej Literatura wysokich temperatur politycznych

Ekosurrealizm

Jesse Jacobs, „Miesiąc miodowy na safari”, Kultura Gniewu 2017

Ekologiczna i feministyczna przypowieść o raju odzyskanym zamknięta w olśniewającej pomysłowością surrealistycznej i pełnej czarnego humoru formie. Czytaj dalej Ekosurrealizm