Jean Echenoz, “Wysłanniczka specjalna”, Noir sur Blanc 2017 – recenzja

Echenoz,

Prztyczek

Pastisz powieści szpiegowskiej Jean`a Echenoza to ambitna rozrywka dla każdego. Humor i sposób budowania fabuły przypomina niektóre filmy braci Cohen, ale też francuskie komedie kryminalne i sytuacyjne. Nie bez powodu zresztą filmy przychodzą tu na myśl. Autor bowiem ciekawie wykorzystał rolę pojawiającego się w starych obrazach narratora, który objaśnia część akcji.

Czytaj dalejJean Echenoz, “Wysłanniczka specjalna”, Noir sur Blanc 2017 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

Sabri Louatah, “Dzikusy, t. 2. Upiór nawiedził Europę”, WAB 2017 – recenzja

Louatah, Dzikusy, t. 2. Upiór nawiedził Europę - recenzja

Wysokie stawki

Już przy okazji pierwszego tomu „Dzikusów” pisałem, że tetralogia Sabriego Louataha jest przedsięwzięciem ryzykownym – https://www.ksiazkawprezencie.pl/krew-kosc-papier/. Druga odsłona potwierdza, że francuski debiutant to literacki pokerzysta, który gra o najwyższe stawki. Kontynuacja ujawnia też mocniej niż tom pierwszy, że Louatah nie zawsze ma na podorędziu najmocniejsze karty. Ale ja lubię pisarzy, którzy grają z rozmachem, nie słuchając podszeptów bardziej doświadczonych kolegów, którzy wiedzą, że czegoś „nie da się napisać”. Jeśli ktoś dysponuje takim piórem jak Louatah, wynika z tego zazwyczaj coś ciekawego. A poza tym do rozegrania pozostały jeszcze dwie partie.

Czytaj dalejSabri Louatah, “Dzikusy, t. 2. Upiór nawiedził Europę”, WAB 2017 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

“Toast na progu”, Andrzej Mencwel, Wydawnictwo Literackie” 2017 – recenzja

Kres to nie koniec

Czy ktoś wie i czy kogoś to w ogóle interesuje, jak kopie się studnię? Wielu, tak jak niegdyś autor, pomyślałoby, że trzeba zrobić w ziemi głęboki dół, a później umieścić w nim cembrowinę, czyli betonowe kręgi wzmacniające. Tymczasem sprawa wygląda inaczej. Najpierw trzeba położyć jeden betonowy krąg tam, gdzie chcemy mieć studnię i wykopać ziemię ze środka, aż krąg się zapadnie. Później układa się na nim następny i powtarza to samo, aż do momentu wybicia źródełka. Podobnie działa autor, stopniowo wchodząc coraz głębiej w problem poruszany w książce – pisze przy tym jednocześnie jako reporter, publicysta i etnograf.

Czytaj dalej“Toast na progu”, Andrzej Mencwel, Wydawnictwo Literackie” 2017 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

“Noce i dnie. Opowieść o filmie Jerzego Antczaka”, red. Grażyna M. Grabowska, Filmoteka Narodowa, BoSz- recenzja

Polskie “Przeminęło z wiatrem”

“Największa moja trudność polegała na tym, że grałem marzenie.” – mówi o swojej roli Karol Strasburger. “Widzę na ekranie moją żonę. Skąd Pani ją zna?” – to fragment listu do Jadwigi Barańskiej, filmowej Barbary.” “Myślę, że Agnieszka jest cały czas gdzieś we mnie.” – wspomina po latach Stanisława Celińska .- “Spośród wszystkich moich filmowych postaci stała mi się najbliższa.”

Czytaj dalej“Noce i dnie. Opowieść o filmie Jerzego Antczaka”, red. Grażyna M. Grabowska, Filmoteka Narodowa, BoSz- recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

Derf Backderf, “Śmieci”, Prószyński i S-ka 2017 – recenzja

Derf Backderf,

Sekretne życie miasta

Stare dziennikarskie porzekadło mówi, że tematy leżą na ulicy. Derf Backderf schylił się i podniósł najmniej z nich apetyczny, zgarniając przy okazji nagrodę Eisnera (za liternictwo) i wdzierając się szturmem na szczyt listy najciekawszych i najlepszych komiksów wydanych w tym roku (a może dekadzie?) w Polsce.

Czytaj dalejDerf Backderf, “Śmieci”, Prószyński i S-ka 2017 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

Guy Delisle, “Zakładnik”, Kultura Gniewu 2017 – recenzja

Guy Delisle,

Czekając na Godota w Czeczenii

Nowa powieść graficzna Guya Delisla, znanego komiksowego reportażysty przynosi sporo zmian. Autor, inaczej niż w swoich poprzednich utworach non-fiction, nie jest narratorem i bohaterem tomu, rezygnuje niemal zupełnie z satyrycznego tonu, który odgrywał dotychczas u niego ważną rolę i przemodelowuje mocno rysunkowy warsztat.

Czytaj dalejGuy Delisle, “Zakładnik”, Kultura Gniewu 2017 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

Agnieszka Surma, “Pikapidula, t. 1 “Wszyscy na pokład”, Egmont 2017 – recenzja

Surma, Pikapidula, t. 1

Piracie, zjedz obiad!

Konkurs im. Janusza Christy na komiks dla dzieci przyniósł już kilka odkryć, których wartość potwierdza fakt, że sporo albumów w nim nagrodzonych doczekało się kontynuacji. Do moich faworytów z poprzednich edycji (serie “Niezła Draka, Drapak!” Bartosza Sztybora i Tomasza Kaczkowskiego oraz Malutki Lisek i Wielki Dzik” Bereniki Kołomyckiej – tu więcej o obu seriach) dołącza w tym roku “Pikapidula”.

Czytaj dalejAgnieszka Surma, “Pikapidula, t. 1 “Wszyscy na pokład”, Egmont 2017 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter