Adrian Tujek, “Niebieskie nie schnie” – #nowewersy, debiut książkowy

Adrian Tujek, Niebieskie nie schnie

Usta pełne i ciężkie jak stado jaskółek

Od razu trzeba tak było:
zasadzić w sobie drzewo,
rzucić się w las i wyszumieć.

Zamiast być kosem, który staje
na parapecie i pragnie z tobą latać,
to chcesz mi powiedzieć?

Ale wolę być odwrócony ustami
od tego, co niebieskie, bo nie schnie.

Czytaj dalejAdrian Tujek, “Niebieskie nie schnie” – #nowewersy, debiut książkowy

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

„Mordercze ballady”, Marta Podgórnik – recenzja

Mordercze ballady, Marta Podgórnik - poezja, feminizm, piosenki recenzja

Feminizm w wersji noir

Odwołanie do ballad w tytule tego tomu to mniej aluzja do romantycznej realizacji gatunku, a bardziej do twórczości popularyzowanej przez Stanisława Grzesiuka czy piosenek Stanisława Staszewskiego. Zresztą w tomie „Mordercze ballady” Marty Podgórnik aluzji do piosenek różnych twórców – takich jak Dylan, Cohen czy Cave – jest więcej.

Czytaj dalej„Mordercze ballady”, Marta Podgórnik – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

„Cztery kąty i kot piąty”, Jadwiga A. Hockuba, il. Piotr Dumała – recenzja

Cztery kąty i kot piąty, J. Hockuba, P. Dumała - wiek 4+, poezja, recenzja

W zwyczajnej Krainie Czarów

Jadwiga A. Hockuba mówi skromnie, że chce „pokazać czytelnikom to, co niezwykłe i nieoczywiste – magię otaczającego świata”. Tego najzwyczajniejszego, najbliższego dziecku świata, dodajmy od razu, bo w tomie „Cztery kąty i kot piąty” próżno szukać komputerów, smartfonów czy nawet samochodów. Najbardziej zaawansowanym urządzeniem jest w tej książce zegar, a miasto, nawet jeśli się trafi, jest raczej miasteczkiem.

Czytaj dalej„Cztery kąty i kot piąty”, Jadwiga A. Hockuba, il. Piotr Dumała – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

“Animalia”, Anna Adamowicz – recenzja

Animalia, Anna Adamowicz - recenzja, poezja współczesna

Mięso miarą wszechrzeczy

“Animalia” Anny Adamowicz przynoszą olśniewającą inwencją wizję świata oglądanego z biologicznej perspektywy. I nawet kilka publicystycznych wtrętów nie obniża rangi tego tomu.

Czytaj dalej“Animalia”, Anna Adamowicz – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

(*) Czesław Miłosz, z cyklu “Świat (Poema naiwne)”

Miłość Miłość to znaczy popatrzeć na siebie, Tak jak się patrzy na obce nam rzeczy, Bo jesteś tylko jedną z rzeczy wielu. A kto tak patrzy, choć sam o tym nie wie, Ze zmartwień różnych swoje serce leczy, Ptak mu i drzewo mówią: przyjacielu. Wtedy i siebie, i rzeczy chce użyć, Żeby stanęły w wypełnienia … Czytaj dalej(*) Czesław Miłosz, z cyklu “Świat (Poema naiwne)”

“Gdzie jest lodziarz?”, Zuzanna Fruba, Nisza 2018 – recenzja

Gdzie jest lodziarz?, Fruba - recenzja

Lody à la Gorey

Zawsze był. Dzwonek jego furgonetki wypełnionej zmrożonymi słodkościami obwieszczał nadejście lata z nie mniejszą precyzją niż spadające z drzew liście zwiastują jesień. A teraz zniknął. Bezpretensjonalny poemacik z Goreyowską nutką, suspensem i świetnym opracowaniu graficznym.

Czytaj dalej“Gdzie jest lodziarz?”, Zuzanna Fruba, Nisza 2018 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

Charles Bukowski, “O kotach”, Noir Sur Blanc 2017 – recenzja

Bukowski,

Niewyeksploatowane dostojeństwo

nie
lubię słodkich wierszy
o kotach
ale jeden mimo to
napisałem

To może być szok dla miłośników kocich memów;-) Bo chociaż tomik Bukowskiego jest poematem miłosnym ku czci mruczącego rodzaju, autor „Nocy waniliowych myszy” widzi nie tylko słodkie pyszczki, prężące się grzbiety i luz, ale również kły, pazury i całą kłopotliwą fizjologię.

Czytaj dalejCharles Bukowski, “O kotach”, Noir Sur Blanc 2017 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter