Kaszanka jako forma życia duchowego, Zbigniew Mentzel – felietony, recenzja

Kaszanka jako forma życia duchowego, Zbigniew Mentzel - felietony, recenzja

Wszystkie języki felietonu

Zbigniew Mentzel to postać niebanalna – intelektualista i bibliofil, który, jak sam twierdzi, utrzymuje się z gry na giełdzie, potwierdza w tej książce, że należy do pierwszej ligi polskiego felietonu. // Zbigniew Mentzel, „Kaszanka jako forma życia duchowego”

Tematów, jak to w wypadku tego typu książek, legion. Są notatki z lektur (czasem egzotycznych, jak stare encyklopedie, ale zawsze intrygujących), autobiograficzne impresje, teksty na temat ciekawych elementów topografii Warszawy i Krakowa, niebanalne komentarze do aktualnej polityki, notatki z pociągów, głosy w debacie na temat wielkich sporów polskiej kultury i literatury, teksty biograficzne.

Mentzel wie, że znakiem dobrego felietonisty jest umiejętność odnajdywania skojarzeń tam, gdzie nikt inny ich nie widzi, niepoddawanie się nastrojom tłumu, ale też umiejętność mieszania ze sobą kontrastowych nastrojów i rejestrów.

Jest więc w tych tekstach miejsce na głębszą refleksję i anegdotę, delikatną kpinkę i nostalgiczne wspomnienie, autoironię i złośliwą chłostę.

Ma przy tym autor język giętki i polot, który pozwala mu formułować zdania, za które przechodzi się do historii felietonu. Tak jak to, o „Cosmpolis” Dona De Lillo, w którym autor, zdaniem Mentzla, „stosuje wobec wyobraźni czytelnika środki przymusu bezpośredniego”.

Kaszanka jako forma życia duchowego, Zbigniew Mentzel - felietony, recenzja

Zbigniew Mentzel, „Kaszanka jako forma życia duchowego”, Wielka Litera 2019, s. 272

O AUTORZE:

Zbigniew Mentzel – prozaik, autor powieści, „Wszystkie języki świata” (2005, finał Nike). Jest też felietonistą („Tygodnik Powszechny”, „Skarpa Warszawska”, „Przekrój” i „Plus-Minus”).

Warto zajrzeć:

Jacek Fedorowicz, “W zasadzie tak”

PODAJ DALEJ! Facebooktwittermail
POLUB NAS Facebooktwitter

Dodaj komentarz