„Londyn 1967”, Piotr Szarota, Iskry 2016 – recenzja

„Londyn 1967”, Piotr Szarota, Iskry 2016 - recenzja
Richard Hamilton, “Swingeing London 67” (1969) (za: wikiart.org)

Swingująca mapa

Piotr Szarota barwnie ukazuje wszystkie najważniejsze zjawiska swingującego Londynu lat 60., ale nie na tylko na tym polega wartość jego nowej książki, bo autor potrafi odtworzyć sieć skomplikowanych powiązań i wzajemnych wpływów między nimi.

Druga część trylogii, w której autor, jak na to wszystko wskazuje, ma zamiar zaprezentować trzy najważniejsze dla kultury i społeczeństwa momenty dwudziestowiecznej historii w ciekawej formie przekrojowych esejów ukazujących jeden rok, w którym, jak w soczewce skupiają się kluczowe trendy i tendencje. Pierwszy tom serii, „Wiedeń 1913” był podsumowaniem „belle epoque”, prezentowana dzisiaj pozycja to próba syntezy kontrkultury lat 60.

Podobnie jak poprzednio Profesor Szarota sięga po najróżniejsze dziedziny ludzkiej aktywności – opisuje najważniejsze postacie i zjawiska w muzyce, sztuce, literaturze, teatrze, filmie, obyczajowości – w tym rewolucję seksualną, częściową depenalizację homoseksualizmu, zainteresowanie narkotykami – pisze o fascynacji Wschodem, innymi niż chrześcijaństwo religiami, modzie i fryzjerstwie, prezentuje najważniejsze miejsca, czasopisma, instytucje i wydarzenia; w książce nie zabrakło również wątków polskich – pojawiają się m.in. Roman Polański oraz Franciszka i Stefan Themersonowie.

Dzięki dopracowaniu wszystkich wątków, umiejętności równie ciekawego pisania o często odległych od siebie rodzajach sztuki, świetnemu spleceniu wątków, które logicznie z siebie wynikają i w sposób odkrywczy przenikają, udało się stworzyć Piotrowi Szarocie przekonujący fresk ukazujący wzajemne wpływy i inspiracje (np. fakt, że na znane z rockowych scen niszczenie instrumentów wpływ miał pewien przedstawiciel awangardowej sztuki), a także mapę wskazującą kierunki eksploracji czytelnikom chętnym, by zgłębiać temat.

„Londyn 1967”, Piotr Szarota, Iskry 2016 - recenzja

O AUTORZE:

Piotr Szarota – profesor nadzwyczajny w Instytucie Psychologii PAN, za „Wiedeń 1913” nominowany był do NIKE

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter