„Leo i czerwony automat”, Marcin Szczygielski – recenzja

Leo i czerwony automat, Marcin Szczygielski - recenzja

Zwyczajny chłopiec z próbówki

Głównym bohaterem nowej powieści uczynił Marcin Szczygielski chłopca z in vitro. To chyba pierwszy taki bohater w polskiej literaturze, ale nie jedyny powód by po nią sięgnąć. Bo “Leo i czerwony automat” to kolejna potwierdzająca talent autora książka.

Czytaj dalej„Leo i czerwony automat”, Marcin Szczygielski – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

“Miasto Złotej”, Daniel Chmielewski, Magda Rucińska, Tadam 2018 – recenzja

Miasto Złotej, Chmielewski, Rucińska - recenzja

Bezimienne miasto z betonu, szkła i metalu – bez dorosłych, zwierząt, ani roślin. I samotna dziewczynka, której jedynymi towarzyszami są uczłowieczeni miś i lalka. Dość beztroska egzystencja tocząca się w rytm dostarczanych w tajemniczy sposób gotowych posiłków zostaje zakłócona, gdy w mieście pojawia się tajemnicza rówieśniczka głównej bohaterki.

Czytaj dalej“Miasto Złotej”, Daniel Chmielewski, Magda Rucińska, Tadam 2018 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

Neal Shusterman, „Żniwa śmierci. tom 1. Kosiarze”, Filia 2017 – recenzja

Shusterman, Żniwa śmierci. tom 1. Kosiarze - recenzja

Dylematy nieśmiertelnych

Mistrz gatunku Young Adult nie tylko łamie jedno z największych tabu ludzkości (i przy okazji literatury młodzieżowej) i umieszcza śmierć w centrum fabuły swojego nowego cyklu, ale czyni to w sposób, który zafrapuje i zmusi do refleksji zarówno nastolatków, jak i dorosłych.

Czytaj dalejNeal Shusterman, „Żniwa śmierci. tom 1. Kosiarze”, Filia 2017 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

Colson Whitehead, “Kolej podziemna”, Albatros 2017 – recenzja

Colson Whitehead,

Amerykańska literatura obozowa

„Kolej podziemna” Colsona Whitheada spodobałaby się Tadeuszowi Borowskiemu. Podobnie jak autor „Pożegnania z Marią” amerykański pisarz w ekstremalnym doświadczeniu szuka przede wszystkim prawdy o człowieku. Nie szczędząc obrazów okrucieństwa, daleki jest od martyrologicznego zadęcia i wie, że literatura nie musi być wierna literze, ale duchowi wydarzeń; i że do tego potrzebna jej artystyczna wolność.

Czytaj dalejColson Whitehead, “Kolej podziemna”, Albatros 2017 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

“Arena 13, t. 2. Rytuał”, Joseph Delaney, Jaguar 2016 – recenzja

Arena 13, t. 2. Rytuał, Joseph Delaney - recenzja

Powrót na Arenę 13

Druga odsłona nowej trylogii sprawdzonego autora młodzieżowego fantasy zawiera to wszystko, co sprawiało, że pierwszy tom mógł się podobać czytelnikom, czyli doskonałe sceny walk, świetne wątki antyutopijne i związane z dojrzewaniem, ale „Rytuał” przynosi sporo nowych informacji na temat świata trylogii, a odpowiedzi dotyczące tajemnic pierwszego tomu służą przeniesieniu akcji w zupełnie nowe rejony i udowadniają, że „Arena 13” była tylko czubkiem góry lodowej, której pełny obraz uzyskamy dopiero w tomie finałowym.

Czytaj dalej“Arena 13, t. 2. Rytuał”, Joseph Delaney, Jaguar 2016 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter

„Rój”, Laline Paull, Prószyński i S-ka 2016 – recenzja

„Rój”, Laline Paull, Prószyński i S-ka 2016 - recenzja
fot. Bartosz Kosiorek (CC BY-SA 3.0)

Rój 1984

Żelazna hierarchia i fanatyczna dyscyplina pszczelego roju to oczywiście dobra baza do stworzenia uniwersalnej opowieści o walce jednostki z totalitarnym systemem. Cieszy, że Laline Paull, budując przekonującą metaforę nie zapomniała o popularnonaukowych szczegółach – czy wiedzieli Państwo np., że pszczoły potrafią przekazywać sobie nawigacyjne informacje dotyczące położenia atrakcyjnych źródeł pożywienia? I że czynią to za pomocą tańca?

Czytaj dalej„Rój”, Laline Paull, Prószyński i S-ka 2016 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittergoogle_plusmail
POLUB NAS Facebooktwitter