„Pokój z widokiem. Lato 1939”, Marcin Wilk – recenzja

Pokój z widokiem. Lato 1939, Marcin Wilk - recenzja

Szerokie spojrzenie

Udana próba odejścia od rocznicowej sztampy związanej z wybuchem II wojny światowej, czyli Marcin Wilk i jego „Pokój z widokiem. Lato 1939”.

Czytaj dalej„Pokój z widokiem. Lato 1939”, Marcin Wilk – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittermail
POLUB NAS Facebooktwitter

„Teraźniejszy przeszły, przeszły teraźniejszy”, Eugène Ionesco – recenzja

Teraźniejszy przeszły, przeszły teraźniejszy, Ionesco - recenzja

Nieznana dotychczas polskim czytelnikom książka zmarłego w 1994 roku wybitnego francuskiego dramaturga rumuńskiego pochodzenia, zaliczanego do czołowych przedstawicieli teatru absurdu, autora „Łysej śpiewaczki”, „Krzeseł” czy „Nosorożca”.

Czytaj dalej„Teraźniejszy przeszły, przeszły teraźniejszy”, Eugène Ionesco – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittermail
POLUB NAS Facebooktwitter

„Hardcorowi bibliotekarze z Timbuktu”, Joshua Hammer // „Mój dybuk”, Włodzimierz Herman // „Nalot na Halberstadt 8 kwietnia 1945”, Alexander Kluge // „Życie w rozproszonym świetle. Eseje”, Jacek Gutorow // „Martwa dolina”, Frank Westerman – recenzja, kalejdoskop

Hardcorowi bibliotekarze z Timbuktu, Joshua Hammer - recenzja Mój dybuk, Włodzimierz Herman - recenzjaNalot na Halberstadt 8 kwietnia 1945, Alexander Kluge - recenzjaŻycie w rozproszonym świetle. Eseje, Jacek Gutorow - recenzjaMartwa dolina, Frank Westerman - recenzja

kalejdoskop#4 (non-fiction)

Dziś non-fiction w najróżniejszych odmianach – dwa świetne reportaże (o bibliotekarzach-bohaterach i  tajemniczej śmierci w afrykańskiej dolinie), zbiór esejów i dwie książki, które rozsadzają gatunkowe ramy.

Czytaj dalej„Hardcorowi bibliotekarze z Timbuktu”, Joshua Hammer // „Mój dybuk”, Włodzimierz Herman // „Nalot na Halberstadt 8 kwietnia 1945”, Alexander Kluge // „Życie w rozproszonym świetle. Eseje”, Jacek Gutorow // „Martwa dolina”, Frank Westerman – recenzja, kalejdoskop

PODAJ DALEJ! Facebooktwittermail
POLUB NAS Facebooktwitter

„Totalnie nie nostalgia”, Wanda Hagedorn, Jacek Frąś, Wydawnictwo Komiksowe, Kultura Gniewu 2017 – recenzja

Totalnie nie nostalgia, Wanda Hagedorn, Jacek Frąś - recenzja

Na światło dzienne, czyli komiksowe egzorcyzmy

Jest w tym komiksie scena, która idealnie oddaje strategię jego twórców. Pokój w PRL-owskim bloku. Córka (główna bohaterka) siedzi na kanapie i czyta książkę w promieniach słońca. Gdy matka zaczyna zaciągać firankę, protestuje, na co rodzicielka odpowiada: „A po co mają nas ludzie widzieć? Jeszcze zobaczą, co się u nas dzieje”. Powieść graficzna Wandy Hagedorn, która opowiada w niej o swoim dzieciństwie i wczesnej młodości, oraz Jacka Frąsia, który nadał tym wspomnieniom formę graficzną, to historia prywatna, w której przekroczenie rodzinnego tabu staje się impulsem do gestu uniwersalnego zrywania zasłon po to, by ukazać w ujawniającym wszystkie brzydkie szczegóły świetle dnia zarówno polski patriarchat, jak i dzieciństwo, które rzadko bywa wyłącznie sielanką. A wszystko to w formie osobistej psychoanalizy dokonywanej po latach.

Czytaj dalej„Totalnie nie nostalgia”, Wanda Hagedorn, Jacek Frąś, Wydawnictwo Komiksowe, Kultura Gniewu 2017 – recenzja

PODAJ DALEJ! Facebooktwittermail
POLUB NAS Facebooktwitter